Branko Vukosavljević, rođen 23.3.1887. godine u Negotinu, bio je komandant prve srpske eskadrile i prvi na čelu novonastale Vazduhoplovne komande avijacije Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Odlikovan je mnogobrojnim ordenjem, od srpskih ordena, Albanske spomenice, do najviših francuskih.

,,Krajinski oraoˮ, kako je zbog svog porekla ovaj pionir srpskog vazduhoplovstva nazvan, u ranom detinjstvu ostao je bez oca i mlađeg brata. Da bi se školovao, bio je prinuđen da služi u drugim kućama, ali je uprkos tome bio jedan od najboljih učenika i kao takav oslobođen male i velike mature. Nakon završetka gimnazije u Negotinu, odlazi u Beograd, gde je stupio u nižu Vojnu akademiju 1905. godine kao pitomac 38. klase. Školovanje je završio odličnim uspehom kao prvi u rangu.

U čin artiljerijskog potporučnika Branko Vukosavljević je unapređen 1.9.1909. godine. Potom je raspoređen u Dunavski artiljerijski puk, gde je bio na službi tri godine. U čin artiljerijskog poručnika unapređen je 2.10.1912. godine. Za vreme balkanskih ratova bio je komandir Drugog konjičkog puka, a u čin kapetana druge klase unapređen je 31.10.1913. godine, dok je u čin kapetana prve klase unapređen 15.6.1915. godine.

Na početku Prvog svetskog rata bio je vodnik u gradskom artiljerijskom puku i odmah je raspoređen na front – za komandira baterije u Crnoj Gori. Od oktobra 1915. pa do izvlačenja srpske vojske preko Albanije, bio je pomoćnik komandanta artiljerije sandžačko-crnogorske vojske, načelnik štaba Javorskog odreda, a jedno vreme i komandant srpsko-crnogorske artiljerije na tom sektoru.

U avionu je prvi put leteo kao putnik početkom 1916. godine. Tada je sa aerodroma u selu Barbaluši kod Skadra, sa kojeg je u zimu i proleće 1913. godine dejstvovao Primorski aeroplanski odred srpske vojske, i gde je poginuo na borbenom zadatku narednik-pilot Mihajlo Petrović, kapetan Vukosavljević kasniji komandant srpske i jugoslovenski avijacije prevezen u Lješ, a zatim u Drač.

U proleće 1916. godine otišao je sa Trećom klasom srpskih pilota na školovanje u Francusku. U Francuskoj se kapetan Branko Vukosavljević obučavao na specijalističkim kursevima za pilota u Šartru, za letenje na hidroavionima u Arkašonu, u školi gađanja u Kazou, u školi akrobatskog letenja u Pou i u školi za pilote-lovce u Avrou. Početkom septembra vratio se na Solunski front.

Raspoređen je u eskadrilu srpske Druge armije. Ubrzo potom je formirano odeljenje lovaca, koje je popularno nazvano Nijeporsko odeljenje, jer je u naoružavanju imalo poznate lovačke avione Nijepor. To je bila prva samostalna avijacijska jedinica popunjena isključivo pripadnicima srpske vojske, a kapetan prve klase Branko Vukosavljević bio je prvi komandir Nijeporskog odeljenja. Ovo odeljenje je bazirano na aerodromu Vertekop i bilo je veoma angažovano na raznim borbenim zadacima, a prvenstveno u lovačkoj zaštiti.

U jednoj borbi u vazduhu oborio je neprijateljski avion. U maju 1917. je rađen i upućen u Francusku na lečenje. Ipak ubrzo se vraća letenju preobučen za čuveni lovac SPAD-7 i na svoje insistiranje učestvuje u borbama. Učestvovao je u više borbi na Zapadnom frontu. Po povratku na Solunski front postavljen je za komandira Prve srpske eskadrile, a po nekim autorima i za komandanta celokupne srpske avijacije.

Nakon Prvog svetskog rata unapređen je u čin majora i postavljen za komandanta celokupnog vazduhoplovstva Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Major Branko Vukosavljević izradio je prvu formaciju jugoslovenskog vazduhoplovstva. Nedugo zatim, 19.6.1919. poginuo je u vazduhoplovnom udesu na aerodromu kraj Novog Sada.

 

Profesor istorije Miloš Petrović, proveo je detinjstvo u Donjem Milanovcu. Srednju školu završio je u Požarevcu a Filozovski fakultet u Beogradu. Trenutno je na masteru. Pored obaveza na fakultetu, volontirao je u Klubu saradnika Narodnog muzeja, Pedagoškom muzeju i Muzeju vazduhoplovstva u Beogradu. Uređuje FaceBook stranicu „Upoznajte Borski okrug“, piše za Portal mladih kao i za časopise kulturno-istorijskog karaktera.